|
Ik herinner me nog hoe de maand december vorig jaar een heel bewogen maand was, met zoveel vreugde (Mieke zwanger, Wodan geboren) en zoveel verdriet (moeke en Diane verloren). Telkens waren jullie samen om vreugde en verdriet te delen. Om verhalen te vertellen, te lachen en te huilen, te organiseren, te herinneren, ... Intussen is de sneeuw van toen gesmolten, hebben we een uitgeregende zomer achter de kiezen, een Smoldersweekend, een tapasdag, Warre is geboren, Sam en Mieke zijn getrouwd miljaar!, Wodan verjaart binnenkort, ... Dat neemt niet weg dat moeke en Diane er niet bij zijn, maar dat neemt ook niet weg dat we veel aan hen denken. En wat kunnen we anders doen dan hen gedenken, en van elkaars gezelschap genieten? Dus ik kijk wel al uit naar kerstdag, met een lach en een traan. Met een gevoel dat het goed zal doen om weer eens met jullie samen te zijn.
|